Prawo Faradaya to prawo indukcji elektromagnetycznej mówiące, że w zamkniętym obwodzie pojawia się siła elektromotoryczna, gdy zmienia się strumień magnetyczny przenikający ten obwód. Innymi słowy: samo pole magnetyczne nie wystarcza — napięcie indukuje dopiero jego zmiana w czasie, dlatego zjawisko to stoi za pracą prądnic, transformatorów i ładowania indukcyjnego.
Zostań elektrykiem z uprawnieniami SEP
Kurs online G1 / G2 / G3 + egzamin państwowy - 100% zdawalności
z kodem ELEKTRYCZKA = 5% rabatu!
Na czym dokładnie polega prawo Faradaya?
Wyobraź sobie dynamo w rowerze: kiedy koło stoi, lampka nie dostaje energii, ale gdy zaczynasz kręcić, w uzwojeniu pojawia się napięcie. Nie działa tu „sam magnes”, tylko zmiana strumienia magnetycznego przecinającego zwoje przewodnika — im szybciej ta zmiana zachodzi, tym większa jest indukowana SEM.
Michael Faraday pokazał to doświadczalnie w 1831 roku, przesuwając magnes względem cewki. Gdy magnes zbliżasz do uzwojenia, prąd się pojawia; gdy zatrzymasz go nieruchomo przy cewce, prąd spada do 0 A; gdy zaczniesz oddalać magnes, kierunek prądu odwraca się. To właśnie najważniejszy sens tego prawa: liczy się zmiana, a nie sama obecność pola.
Jaki jest wzór prawa Faradaya?
ℰ = -N · ΔΦ / Δt
- ℰ — indukowana siła elektromotoryczna [V],
- N — liczba zwojów cewki,
- ΔΦ — zmiana strumienia magnetycznego [Wb],
- Δt — czas, w którym ta zmiana zachodzi [s].
Przyda Ci się też spojrzenie na sam strumień magnetyczny, bo to on „niesie” informację o polu, powierzchni i ustawieniu przewodnika. Jednostką strumienia jest weber (Wb), przy czym 1 Wb = 1 T · m². Jeżeli zmiana strumienia przez cewkę jest dwa razy szybsza albo cewka ma dwa razy więcej zwojów, średnia wartość indukowanej SEM rośnie odpowiednio dwa razy.
Φ = B · S · cos α
- Φ — strumień magnetyczny [Wb],
- B — indukcja pola magnetycznego [T],
- S — pole powierzchni obejmowanej przez obwód [m²],
- α — kąt między wektorem indukcji a normalną do powierzchni.
Od czego zależy wartość indukowanej SEM?
Wynik nie zależy od jednego „tajnego” parametru, tylko od tego, jak mocno i jak szybko zmieniasz strumień. Dla cewki o 200 zwojach zmiana strumienia z 0,02 Wb do 0 Wb w czasie 0,01 s daje średnio 400 V SEM, bo ℰ = -200 · (-0,02 / 0,01). W generatorze liczą się więc trzy rzeczy naraz: uzwojenie, prędkość obrotowa i pole magnetyczne.
| Czynnik | Co się dzieje z SEM? | Praktyczny przykład |
|---|---|---|
| Szybsza zmiana strumienia w czasie | SEM rośnie, bo maleje Δt | Szybszy obrót wirnika prądnicy daje wyższe napięcie |
| Większa liczba zwojów N | SEM rośnie proporcjonalnie do liczby zwojów | Transformator z większą liczbą zwojów na uzwojeniu wtórnym podnosi napięcie |
| Większe pole powierzchni S lub silniejsze pole B | Rośnie strumień Φ, więc rośnie też możliwa SEM | Większy rdzeń i silniejsze namagnesowanie zwiększają skuteczność indukcji |
| Zmiana kąta α | Zmienia się cos α, więc zmienia się wartość strumienia | Obracająca się ramka w polu magnetycznym generuje napięcie przemienne |
Co oznacza znak minus i jaki ma związek z regułą Lenza?
Znak minus we wzorze nie jest ozdobą. Mówi Ci, że prąd indukowany zawsze przeciwdziała przyczynie, która go wywołała. Gdy zbliżasz biegun N magnesu do cewki, prąd w uzwojeniu tworzy takie pole, które „broni się” przed wzrostem strumienia; gdy magnes oddalasz, kierunek prądu zmienia się tak, by podtrzymać zanikające pole.
Dlatego darmowego źródła energii z indukcji nie zbudujesz. Reguła Lenza pilnuje zgodności z zasadą zachowania energii: żeby uzyskać napięcie i prąd z indukcji, musisz wykonać realną pracę mechaniczną albo wymusić zmianę pola magnetycznego innym źródłem energii.
Gdzie spotkasz prawo Faradaya w elektrotechnice?
W praktyce SEP najczęściej zobaczysz to prawo w transformatorach, prądnicach i przekładnikach prądowych. W sieci niskiego napięcia 230/400 V transformator pracuje właśnie dlatego, że zmienny strumień w rdzeniu indukuje napięcie w drugim uzwojeniu. Z kolei generator w agregacie lub elektrowni zamienia energię obrotową na energię elektryczną według dokładnie tej samej zasady.
- Transformatory energetyczne — napięcie w uzwojeniu wtórnym powstaje przez zmianę strumienia w rdzeniu; punkt odniesienia znajdziesz w normie PN-EN 60076.
- Maszyny wirujące — obrót przewodnika lub pola magnetycznego wytwarza SEM; wymagania dla tych maszyn zebrano w serii PN-EN 60034.
- Pomiary i automatyka — przekładnik prądowy oraz cęgi pomiarowe korzystają z indukcji, więc błędy w zrozumieniu kierunku strumienia dają błędny odczyt.
Na egzaminie SEP grupy 1 często pada proste, ale podchwytliwe pytanie: dlaczego cewka nie „produkuje” prądu od samego magnesu trzymanego obok? Poprawna odpowiedź brzmi: bo potrzebna jest zmiana strumienia magnetycznego w czasie, a nie samo istnienie pola. Jeśli zapamiętasz ten warunek, łatwiej połączysz teorię z działaniem transformatora, prądnicy i czujników indukcyjnych.
Najczęściej zadawane pytania
Prawa Faradaya opisują zjawisko indukcji elektromagnetycznej, czyli powstawanie siły elektromotorycznej wtedy, gdy zmienia się strumień magnetyczny przenikający obwód. W obwodzie zamkniętym ta SEM wywołuje przepływ prądu indukowanego.
Najczęściej zapisuje się go jako ℰ = -N · ΔΦ / Δt. Wzór mówi, że wartość indukowanej SEM zależy od liczby zwojów oraz szybkości zmiany strumienia magnetycznego, a znak minus wynika z reguły Lenza.
Michael Faraday był brytyjskim fizykiem i eksperymentatorem, który w 1831 roku opisał zależność między zmianą pola magnetycznego a powstawaniem SEM. Od jego nazwiska pochodzi też nazwa prawa Faradaya, a w elektrochemii spotkasz również stałą Faradaya.