Napięcie bezpieczne

Opublikowano: Zaktualizowano: Kategoria: Ochrona przeciwporażeniowa

Napięcie bezpieczne (UL) to największa wartość napięcia dotykowego, która może utrzymywać się długotrwale bez zagrożenia dla życia człowieka. W warunkach suchych wynosi 50 V dla prądu przemiennego i 120 V dla prądu stałego, a w wilgoci spada dwukrotnie.

⚡

Zostań elektrykiem z uprawnieniami SEP

Kurs online G1 / G2 / G3 + egzamin państwowy - 100% zdawalności

Zapisz się na kurs

z kodem ELEKTRYCZKA = 10% rabatu!


Dlaczego napięcie bezpieczne nazywa się dziś napięciem dotykowym dopuszczalnym długotrwale?

Nazwa „napięcie bezpieczne” pochodzi z rozporządzenia Ministra Przemysłu z 1990 roku, które dzieliło otoczenie na warunki korzystne i niekorzystne i podawało dla nich osobne wartości graniczne. Ten akt już nie obowiązuje, a obecne dokumenty odniesienia – PN-HD 60364-4-41 oraz PN-EN 61140 – posługują się terminem napięcie dotykowe dopuszczalne długotrwale i oznaczają je symbolem UL.

Ta zmiana nie jest kosmetyczna. Słowo „bezpieczne” obiecuje, że poniżej progu nic się nie stanie, a norma mówi ostrożniej: to napięcie, które może utrzymywać się na dostępnej części przewodzącej dowolnie długo, nie powodując rażenia groźnego dla zdrowia. Jednostką jest wolt (V), a dla prądu przemiennego podaje się wartość skuteczną, czyli RMS.

Napięcie dotykowe to napięcie między dwoma punktami, których dotykasz jednocześnie – zwykle między metalową obudową uszkodzonego urządzenia a podłogą, kranem albo rurą centralnego ogrzewania. Dopóki nie przekracza UL, taki dotyk nie kończy się urazem.

Skąd wzięły się progi 50 V dla prądu przemiennego i 120 V dla stałego?

Progi wyliczono z prądu, jaki popłynie przez ciało, a nie z samego napięcia. Przyjęto dwie liczby: umowną rezystancję ciała człowieka około 1000 Ω przy suchej skórze oraz prąd przemienny 50 mA jako granicę, po przekroczeniu której przepływ grozi migotaniem komór serca. Resztę załatwia prawo Ohma.

UL = IL · Rc = 0,05 A · 1000 Ω = 50 V

  • UL – napięcie dotykowe dopuszczalne długotrwale [V]
  • IL – graniczny prąd rażeniowy, około 50 mA dla przebiegu przemiennego o częstotliwości 50 Hz
  • Rc – umowna rezystancja ciała człowieka, około 1000 Ω, czyli 1 kΩ

Dla prądu stałego granica leży ponad dwukrotnie wyżej, bo prąd o stałym kierunku trudniej rozstraja rytm serca. Sieć 50 Hz zmienia kierunek 100 razy na sekundę i trafia dokładnie w pasmo, na które mięśnie i układ bodźcoprzewodzący serca reagują najmocniej. Stąd 120 V dla prądu stałego nietętniącego, czyli takiego, w którym tętnienie napięcia jest pomijalne.

Jak warunki środowiskowe obniżają progi napięcia bezpiecznego?

Rezystancja 1000 Ω zakłada suchą dłoń i but między stopą a podłogą. Chwyć przewód ręką spoconą od pracy, stojąc w kałuży na betonie, i rezystancja spadnie do kilkuset omów. Ten sam prąd 50 mA popłynie wtedy przy napięciu znacznie niższym, dlatego dopuszczalna wartość maleje razem z pogarszającymi się warunkami.

Warunki środowiskowePrąd przemienny (AC)Prąd stały (DC)Gdzie to spotkasz
suche, normalne50 V120 Vpokój, biuro, hala produkcyjna
zwiększone zagrożenie: wilgoć, podłoga przewodząca25 V60 Vłazienka, piwnica, plac budowy
duże zagrożenie: mokre powierzchnie, ciasne przestrzenie przewodzące12 V30 Vwnętrze zbiornika, kotła, studzienki
kontakt dużą powierzchnią ciała lub zanurzenie6 V15 Vwanna, basen, sprzęt medyczny
Napięcia dotykowe dopuszczalne długotrwale według warunków otoczenia.

Każdy kolejny wiersz to podział przez dwa. Wartości 6 V i 15 V wywodzą się z wymagań dla obwodów uziemionych i sprzętu przylegającego do ciała – tam naskórek przestaje być barierą, więc margines musi być największy. Napięcie 24 V, znane ze sterowania maszyn i lamp warsztatowych, siedzi tuż pod progiem 25 V właśnie dlatego.

Dlaczego samo napięcie nie decyduje o zagrożeniu?

Organizm reaguje na prąd i na czas jego przepływu, nie na liczbę woltów. To samo 230 V raz kończy się szarpnięciem palca, a raz zatrzymaniem serca – zależnie od tego, czy prąd popłynął ułamek sekundy z palca do palca, czy pół sekundy z dłoni do stóp przez klatkę piersiową.

Prąd rażeniowy (AC, 50 Hz)Reakcja organizmu
około 0,5 mApróg odczuwania, lekkie mrowienie
około 10 mAgranica samouwolnienia, dłoń zaciska się na przewodzie
około 30 mAskurcz mięśni oddechowych, groźba zatrzymania oddechu
powyżej 50 mAryzyko migotania komór serca przy dłuższym przepływie

Zależność między wartością prądu a czasem opisują krzywe czas–prąd z normy PN-EN 60479-1. Krótki impuls organizm znosi przy wartościach, które przy przepływie kilkusekundowym byłyby zabójcze. Progi z tabeli w poprzedniej sekcji to miejsce, w którym krzywa się wypłaszcza – poniżej tej wartości czas przestaje mieć znaczenie i napięcie może utrzymywać się bez ograniczeń.

Dlatego instalacji 230 V nikt nie zakazuje, tylko obwarowuje ją czasem. PN-HD 60364-4-41 wymaga, żeby w układzie TN obwód odbiorczy o prądzie znamionowym do 32 A został wyłączony w czasie 0,4 s, a obwód rozdzielczy w ciągu 5 s. W układzie TT odpowiednie czasy to 0,2 s i 1 s.

Gdzie progi napięcia bezpiecznego działają w polskiej instalacji?

Instalacja mieszkaniowa w Polsce pracuje pod napięciem 230 V między fazą a przewodem neutralnym i 400 V między fazami, czyli kilkukrotnie powyżej progu. Ochrona nie polega więc na obniżaniu napięcia sieci, ale na tym, żeby napięcie dotykowe nigdy nie utrzymało się powyżej UL dłużej, niż pozwala norma.

Pracują nad tym dwa mechanizmy: samoczynne wyłączenie zasilania oraz połączenia wyrównawcze ochronne, które spinają metalowe elementy budynku – rury, wannę, korytka kablowe – tak, aby różnica potencjałów między nimi nie przekroczyła progu. Wymagania zaostrzają arkusze szczegółowe: PN-HD 60364-7-701 dla pomieszczeń z wanną lub natryskiem, PN-HD 60364-7-704 dla placów budowy i PN-HD 60364-7-706 dla przestrzeni ograniczonych powierzchniami przewodzącymi, gdzie lampę przenośną zasila się z obwodu 12 V.

Same progi realizują w instalacji układy bardzo niskiego napięcia: SELV bez połączenia z ziemią oraz PELV z uziemieniem, a odbiorniki zasilane w ten sposób należą do III klasy ochronności. Osobnym zagadnieniem jest napięcie krokowe, powstające między stopami w polu prądu spływającego do ziemi. Na egzaminie SEP grupy 1 wartości 50 V i 120 V padają wprost, zwykle razem z pytaniem, co się z nimi dzieje w wilgotnym otoczeniu.

Odbierając instalację po remoncie łazienki, sprawdzasz to samo od strony pomiarowej: czy impedancja pętli zwarcia zapewni wyłączenie w wymaganym czasie, a jeśli nie, czy połączenia wyrównawcze utrzymają napięcie dotykowe poniżej progu 25 V.

Najczęściej zadawane pytania

Jakie jest dopuszczalne długotrwałe napięcie dotykowe?

W warunkach suchych wynosi 50 V dla prądu przemiennego i 120 V dla prądu stałego nietętniącego. W warunkach zwiększonego zagrożenia, na przykład w wilgotnej piwnicy, spada do 25 V i 60 V. W przestrzeniach mokrych oraz ciasnych i przewodzących obowiązuje 12 V i 30 V.

Czy napięcie 24 V jest bezpieczne?

W otoczeniu suchym i normalnie wilgotnym tak, bo 24 V mieści się poniżej progu 25 V wyznaczonego dla warunków zwiększonego zagrożenia. Bezpieczeństwo daje jednak dopiero źródło odseparowane od sieci, a nie sama wartość napięcia. Przy zanurzeniu w wodzie albo kontakcie z dużą powierzchnią ciała 24 V jest już za dużo.

Czy napięcie 48 V jest bezpieczne?

Dla prądu stałego 48 V leży wyraźnie poniżej progu 120 V, dlatego na takim poziomie pracuje zasilanie PoE (Power over Ethernet) i instalacje pokładowe pojazdów. Dla prądu przemiennego 48 V ociera się o próg 50 V, więc w wilgoci wychodzi ze strefy bezpiecznej. Napięcia takich układów dobiera się tak, aby przy doładowaniu nie przekroczyły 60 V.

Jaka wartość prądu płynącego przez ciało jest niebezpieczna dla człowieka?

Prąd przemienny około 10 mA odbiera zdolność samouwolnienia, czyli nie oderwiesz już dłoni od przewodu. Około 30 mA blokuje mięśnie oddechowe, a powyżej 50 mA rośnie ryzyko migotania komór serca. Skutek zależy również od czasu przepływu i drogi prądu przez ciało.

Powiązane pojęcia